Decision logo
Warszawa, 7 sierpnia 2025nieprawomocna

Decyzja DKN.5131.9.2025

Na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 ze zm.) w związku z art. 7 i art. 60 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781) oraz art. 57 ust. 1 lit. a) i lit. h), art. 58 ust. 2 lit. b) w związku z art. 5 ust. 1 lit. a) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólne rozporządzenia o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 04.05.2016, str. 1 Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018, str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021, str. 35), dalej: rozporządzenie 2016/679,
po przeprowadzeniu wszczętego z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie naruszenia przez Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej A. B. (ul. (…), (…)-(…) Z.) przepisów o ochronie danych osobowych, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych:
stwierdzając naruszenie przez Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej A. B. (ul. (…), (…)-(…) Z.) przepisu art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, polegające na niezgodnym z prawem przetwarzaniu danych osobowych osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznych w postaci imienia, nazwiska oraz informacji o miejscu pobytu, poprzez upublicznienie ww. informacji w poście opublikowanym 13 maja 2025 r. na oficjalnym profilu Pana A. B. na portalu społecznościowym M., co skutkowało naruszeniem zasady zgodności przetwarzania z prawem, rzetelności i przejrzystości wyrażonej w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2016/679,
udziela Komitetowi Wyborczemu Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej A. B. upomnienia.

Uzasadnienie

1.
W dniu 13 maja 2025 r. na oficjalnym profilu Pana A. B. - kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 2025 r. - na portalu społecznościowym M. opublikowany został post odnoszący się do wydarzenia, które miało miejsce w trakcie jednej z debat prezydenckich, cyt.: „W kopercie, którą przekazałem C. D. podczas debaty, był numer konta Domu Pomocy Społecznej, w którym dziś przebywa pan H.”. Opublikowany post obejmował również fotografię niezanonimizowanego pisma, jakie miało zostać przekazane Kandydatowi na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej C. D., w treści którego znalazły się dane osobowe w postaci imienia, nazwiska oraz informacji o miejscu pobytu osoby niepełniącej funkcji publicznych.
2.
W związku z powyższym, 16 maja 2025 r. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych (dalej także jako: „Prezes UODO” lub „organ nadzorczy”) zwrócił się do Komitetu Wyborczego Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej A. B. (dalej także: „Komitet Wyborczy” lub „Administrator”) w celu ustalenia, na jakiej podstawie prawnej oraz w jakim celu Administrator pozyskał dane osobowe, które następnie zostały ujawnione publicznie na portalu społecznościowym M., w szczególności o wskazanie, czy ww. dane osobowe zostały pozyskane za zgodą osoby, której dane dotyczą, a jeżeli tak, to w jaki sposób została udzielona zgoda. Ponadto, Prezes UODO w ww. piśmie zwrócił się o wskazanie, na jakiej podstawie prawnej oraz w jakim celu na portalu M. ujawnione zostały ww. dane osobowe, w szczególności poprzez opublikowanie zdjęcia niezanonimizowanej treści dokumentu, zawierającego te dane osobowe oraz o wykazanie niezbędności ujawnienia ww. danych osobowych ze względu na cel, którego osiągnięciu działanie to miało służyć.
3.
3 czerwca 2025 r. do tut. Urzędu wpłynęło pismo Administratora z 28 maja 2025 r., w którym Komitet Wyborczy wskazał, że „(…) dane tej osoby fizycznej zostały pozyskane przez sztab z wywiadu kandydata na Prezydenta RP C. D., którego udzielił on E. F. na kanale G. (…) i który został opublikowany w Internecie w dniu 6 maja 2025 r. (…). W wywiadzie tym padła również nazwa ulicy, tj. (…), przy której znajduje się Dom Pomocy Społecznej wskazany w publikacji”. Jednocześnie Komitet Wyborczy poinformował Prezesa UODO, iż „(…) sztab nie pozyskał zgody dysponenta danych na ich przetwarzanie, zaś publikacja miała zostać dokonana po anonimizacji tych danych. Wskutek błędu osoby publikującej i pośpiechu, realizacja tego pomysłu kampanijnego została dokonana w sposób nieprawidłowy i niezgodnie z pierwotnym założeniem. Po wykryciu tej nieprawidłowości dokument i wpis został usunięty z konta w portalu społecznościowym, zaś kandydat i sztab przeprosili za naruszenie dóbr dysponenta danych”. Ponadto Administrator wskazał, iż ujawnienie danych osobowych nie było celowe, lecz nastąpiło „wskutek błędu osoby prowadzącej profil kandydata”.
4.
W związku z pozyskanymi informacjami i wyjaśnieniami Prezes UODO 18 czerwca 2025 r. wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w przedmiocie możliwości naruszenia przez Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej A. B., jako administratora danych, obowiązków wynikających z art. 5 ust. 1 lit. a) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, w związku z ujawnieniem bez podstawy prawnej danych osobowych osoby niepełniącej funkcji publicznych w ramach opublikowanego na platformie społecznościowej M. postu.
5.
Pismem z 4 lipca 2025 r., które wpłynęło do tut. Urzędu 10 lipca 2025 r., Administrator podtrzymał w całości wyjaśnienia zawarte w korespondencji Komitetu Wyborczego z 28 maja 2025 r. Ponadto Administrator oświadczył, iż nie przetwarza obecnie danych osoby fizycznej, której dane dotyczą, oraz wniósł o uwzględnienie w toku postępowania okoliczności wskazanych w tym piśmie.

W ustalonym stanie faktycznym, po zapoznaniu się z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zważył, co następuje:

I. Przetwarzanie danych osobowych w ramach prowadzonej kampanii wyborczej.

6.
Zasady i tryb zgłaszania kandydatów, przeprowadzania oraz warunki ważności wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej reguluje ustawa z dnia 5 stycznia 2021 r. Kodeks wyborczy (Dz. U. z 2025 r. poz. 365) (art. 1 pkt 2), która w 2018 r. została trzykrotnie znowelizowana m.in. w celu dostosowania jej postanowień do przepisów rozporządzenia 2016/679. Z uwagi na fakt, że przepisy Kodeksu wyborczego koncentrują się na przebiegu kampanii wyborczej, w przypadku braku szczególnych przepisów w zakresie dotyczącym ochrony danych osobowych zastosowanie mają przepisy rozporządzenia 2026/679.
7.
Wśród wskazanych w Kodeksie wyborczym podmiotów, które w związku z funkcjami i zadaniami realizowanymi m.in. w ramach kampanii wyborczej, mogą przetwarzać dane osobowe i mają status administratorów w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia 2016/679, znajdują się m.in. komitety wyborcze. Proces przetwarzania danych osobowych przez komitety wyborcze wiąże się w szczególności ze zgłaszaniem kandydatów w wyborach (art. 84 Kodeksu wyborczego), zbieraniem podpisów pod listami poparcia (art. 90 Kodeksu wyborczego), pozyskiwaniem wpłat środków finansowych na kampanię (art. 132 Kodeksu wyborczego) i prowadzeniem agitacji wyborczej (art. 105 Kodeksu wyborczego). Wiele czynności związanych z przetwarzaniem danych osobowych w ramach agitacji wyborczej, nieuregulowanych bezpośrednio w przepisach Kodeksu wyborczego, należy oceniać bezpośrednio w kontekście przepisów rozporządzenia 2016/679.
8.
W związku z powyższym, w sytuacjach nieuregulowanych przepisami Kodeksu wyborczego, działania administratora w obszarze przetwarzania danych w ramach procesu wyborczego, w tym w ramach kampanii wyborczej, podlegają weryfikacji w kontekście zgodności m.in. z zasadami ochrony danych osobowych wyrażonymi w art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2016/679. Administrator jest odpowiedzialny za ich przestrzeganie i musi być w stanie to wykazać (art. 5 ust. 2 rozporządzenia 2016/679).
9.
Podstawy prawne działania komitetów wyborczych określone zostały m.in. w art. 84 i nast. Kodeksu wyborczego. Jak wskazał Prezes UODO w Poradniku Ochrona Danych Osobowych w Kampanii Wyborczej[1], „Oprócz przepisów bezpośrednio wskazujących uprawnienia do zbierania i przetwarzania danych osobowych w związku ze zgłaszaniem kandydatów w wyborach, zbieraniem i dalszym przetwarzaniem danych z list wyborczych, pozyskiwaniem wpłat finansowych na kampanie, w których to przypadkach przetwarzanie danych osobowych odbywa się bezpośrednio na podstawie przepisów prawa i ma zastosowanie art. 6 ust. 1 lit. c) RODO, komitety wyborcze przetwarzają także dane osobowe w związku z agitacją wyborczą, której zakres nie został doprecyzowany w ustawie pod kątem ochrony danych osobowych. Przetwarzanie danych osobowych przez komitety wyborcze na potrzeby kampanii wyborczej, które nie wynikają bezpośrednio z uprawnień wskazanych w Kodeksie wyborczym jest możliwe, lecz wymaga wykazania innej podstawy prawnej przetwarzania, np. przesłanki zgody, o której mowa w art. 6 ust. 1 lit. a) RODO albo wykazania prawnie uzasadnionego interesu administratora, określonego w art. 6 ust. 1 lit. f) RODO”.
10.
Administrator w piśmie z 28 maja 2025 r. wskazał, że publikacja omawianego na wstępie niniejszej decyzji postu na portalu społecznościowym M. była „pomysłem kampanijnym”, a za jego realizację odpowiedzialne były „osoby prowadzące profil kandydata” (w mediach społecznościowych). Nie ulega zatem wątpliwości, że działalnie polegające na opublikowaniu ww. postu, zawierającego dane osobowe w postaci imienia, nazwiska oraz informacji o miejscu pobytu osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznych, stanowiło element kampanii wyborczej - działanie podjęto w ramach działań wyborczych i wpisywało się ono całokształt prowadzonej przez Komitet Wyborczy agitacji wyborczej. W ustalonym stanie faktycznym administratorem danych osobowych przetwarzanych w opisany sposób (opublikowanych na profilu kandydata na Prezydenta RP w serwisie społecznościowym) jest zatem Komitet Wyborczy Kandydata na Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej A. B. i to na nim spoczywają obowiązki związane z ochroną przetwarzanych danych osobowych, określone przepisami rozporządzenia 2016/679.

II. Ocena legalności przetwarzania danych osobowych

11.
Art. 5 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 określa zasady dotyczące przetwarzania danych osobowych, które muszą być respektowane przez wszystkich administratorów, tj. podmioty, które samodzielnie lub wspólnie z innymi ustalają cele i sposoby przetwarzania danych osobowych. W myśl art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2016/679, dane osobowe muszą być przetwarzane zgodnie z prawem, rzetelnie i w sposób przejrzysty dla osoby, której dane dotyczą („zgodność z prawem, rzetelność i przejrzystość”). Przestrzeganie ww. zasady musi być wykazane w ramach prawidłowo realizowanego wymogu rozliczalności wynikającego z art. 5 ust. 2 rozporządzenia 2016/679.
12.
Zgodnie z art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 przetwarzanie danych osobowych jest zgodne z prawem wyłącznie, gdy spełniony jest co najmniej jeden z poniższych warunków:
a)
osoba, której dane dotyczą wyraziła zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych w jednym lub większej liczbie określonych celów;
b)
przetwarzanie jest niezbędne do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy;
c)
przetwarzanie jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze;
d)
przetwarzanie jest niezbędne do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej;
e)
przetwarzanie jest niezbędne do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi;
f)
przetwarzanie jest niezbędne do celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią, z wyjątkiem sytuacji, w których nadrzędny charakter wobec tych interesów mają interesy lub podstawowe prawa i wolności osoby, której dane dotyczą, wymagające ochrony danych osobowych, w szczególności gdy osoba, której dane dotyczą, jest dzieckiem.
Należy zaznaczyć, że przepis art. 6 ust. 1 lit. f) rozporządzenia 2016/679 nie ma zastosowania do przetwarzania danych osobowych przez organy publiczne w ramach realizacji swoich zadań.
13.
Katalog przesłanek legalności przetwarzania danych osobowych wymienionych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 jest zamknięty. Każda z przesłanek legalizujących proces przetwarzania danych osobowych ma charakter autonomiczny i niezależny. Są także względem siebie równoprawne, co oznacza, że dla legalności procesu przetwarzania danych wystarczające jest spełnienie jednej z nich.
14.
Art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 enumeratywnie wymienia zatem materialne przesłanki dopuszczalności przetwarzania wszystkich kategorii danych osobowych, również tych określonych w art. 10 rozporządzenia 2016/679, wyłączając jedynie dane będące przedmiotem regulacji art. 9 rozporządzenia 2016/679. Spełnienie przynajmniej jednej z przesłanek wymienionych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 warunkuje legalność przetwarzania danych osobowych (legalność każdej czynności mieszczącej się w tym pojęciu) także w świetle art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2016/679, tj. zgodność tego przetwarzania z prawem (tak: M. Sakowska-Baryła (red.), Ogólne rozporządzenie o ochronie danych osobowych. Komentarz, wyd. 1, 2018).
15.
Również motyw 40 preambuły rozporządzenia 2016/679 wskazuje, że „aby przetwarzanie danych było zgodne z prawem, powinno się odbywać na podstawie zgody osoby, której dane dotyczą, lub na innej uzasadnionej podstawie przewidzianej prawem: albo w niniejszym rozporządzenia, albo w innym akcie prawnym Unii lub państwa członkowskiego, o których mowa w niniejszym rozporządzeniu, w tym musi się ono odbywać z poszanowaniem obowiązku prawnego, któremu podlega administrator (…)”.
16.
Wytyczne EROD 2/2019 w sprawie przetwarzania danych osobowych na podstawie art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych (RODO) w kontekście świadczenia usług online na rzecz osób, których dane dotyczą, z 8 października 2019 r.[2] wskazują, że „Zgodnie z art. 8 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej dane osobowe muszą być przetwarzane rzetelnie w określonych celach i na uzasadnionej podstawie przewidzianej ustawą. W tym względzie art. 6 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych (RODO) stanowi, że przetwarzanie jest zgodne z prawem wyłącznie w przypadkach, gdy spełniony jest co najmniej jeden z sześciu warunków określonych w art. 6 ust. 1 lit. a-f. Określenie właściwej podstawy prawnej, która odpowiada celowi i istocie przetwarzania ma zasadnicze znaczenie. Administratorzy danych uwzględniają, między innymi, wpływ na prawa osób, których dane dotyczą, przy określaniu właściwej podstawy prawnej w celu poszanowania zasady rzetelności”.
17.
Aby móc w pełni dowieść legalności przetwarzania danych osobowych administrator musi z reguły wykazać, czy spełnione zostało kryterium „niezbędności” tego przetwarzania z punktu widzenia celu, któremu ma ono służyć. W art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 prawodawca formułuje ten wymóg w pięciu na sześć przesłanek dopuszczalności przetwarzania danych osobowych (art. 6 ust. 1 lit. b)-f)). Zgodnie z Wytycznymi EROD 1/2024 w sprawie przetwarzania danych osobowych na podstawie art. 6 ust. 1 lit. f) rozporządzenia 2016/679 przyjętymi 8 października 2024 r.[3], ocena tego, co „niezbędne” obejmuje ustalenie, czy w praktyce uzasadnione interesy przetwarzania danych osobowych nie mogą być racjonalnie osiągnięte równie skutecznie za pomocą innych środków, które w znacząco mniejszym stopniu ograniczają prawa lub wolności osób fizycznych. W sytuacji, w której istnieją inne, równie skuteczne oraz mniej inwazyjne alternatywy, przetwarzanie nie może być uznawane za „niezbędne”. W tym kontekście TSUE wyraźnie wskazuje, że warunek dotyczący konieczności przetwarzania danych osobowych należy badać w powiązaniu z zasadą minimalizacji danych wyrażoną w art. 5 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2016/679, zgodnie z którą dane osobowe muszą być „adekwatne, stosowne oraz ograniczone do tego, co niezbędne do celów, w których są przetwarzane”[4].
18.
Oznacza to, że administrator planując przetwarzanie danych osobowych zobowiązany jest zasadniczo do dokonania oceny „niezbędności” przetwarzania danych osobowych na podstawie wybranej przez siebie przesłanki i w kontekście zakładanego celu przetwarzania. Zgodnie z motywem 39 preambuły rozporządzenia 2016/679, „Dane osobowe powinny być przetwarzane tylko w przypadkach, gdy w celu przetwarzania nie można w rozsądny sposób osiągnąć innymi sposobami”. Oceniając kryterium „niezbędności” należy zatem mieć na uwadze cel oraz kontekst przetwarzania danych osobowych.
19.
Administrator w piśmie z 28 maja 2025 r., udzielając odpowiedzi na pytania zawarte w piśmie Prezesa UODO z 16 maja 2025 r. wskazał, że opublikowane finalnie dane osobowe osoby niepełniącej funkcji publicznej pozyskane zostały z „(…) wywiadu kandydata na Prezydenta RP C. D., którego udzielił on E. F. na kanale G. (…) i który został opublikowany w Internecie w dniu 6 maja 2025 r.”. Należy podkreślić że w momencie, w którym Komitet Wyborczy rozpoczął podejmowanie decyzji o celach i sposobach przetwarzania ww. danych osobowych pozyskanych z opisanego źródła, stał się ich administratorem w rozumieniu art. 4 pkt 7 rozporządzenia 2016/679, a zarazem podmiotem odpowiedzialnym za legalność dalszych czynności mających za przedmiot te dane.
20.
Jak oświadczył Administrator, „(…) sztab nie pozyskał zgody dysponenta danych na ich przetwarzanie, zaś publikacja miała zostać dokonana po anonimizacji tych danych”. Tym samym Administrator przyznał, że omawiany proces przetwarzania danych osobowych (ich publikacja) nie znajdował oparcia w przesłance z art. 6 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2016/679. Co więcej, cytowana wypowiedź Administratora świadczy, że nie było jego zamiarem ani intencją przetwarzanie ww. danych osobowych w sposób, w jaki finalnie nastąpiło (publikacja). Dane osobowe osoby niepełniącej funkcji publicznych opublikowane zostały szerokiemu gronu odbiorców „wskutek błędu osoby publikującej i pośpiechu (…)”. Administrator poinformował także, iż „Po wykryciu tej nieprawidłowości dokument i wpis został usunięty z konta w portalu społecznościowym, zaś kandydat i sztab przeprosili za naruszenie dóbr dysponenta danych”.
21.
Cytowane dotychczas wypowiedzi Administratora dają podstawy by przyjąć, że publikacja przedmiotowych danych nie była zamierzona, nie służyła ona realizacji żadnego konkretnego, określonego przez Administratora celu, jak również nie dążono do oparcia omawianych działań na którejkolwiek z pozostałych (poza zgodą podmiotu danych) przesłanek dopuszczalności przetwarzania danych osobowych (wymienionych w art. 6 ust. 1 lit. b) - f) rozporządzenia 2016/679). Administrator nie podejmował zresztą jakichkolwiek prób wykazania, że działanie to było legalne w kontekście którejkolwiek z ww. przesłanek. Zamiast tego otwarcie przyznał, że omawiana publikacja danych była następstwem ludzkiego błędu (brak zakładanej pierwotnie anonimizacji danych). W tej sytuacji obszerniejsze uzasadnienie podstaw przyjęcia, że w rozpatrywanej sprawie nie został spełniony żaden spośród wymienionych w art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679 warunków legalności przetwarzania danych (w tym przypadku ich publikacji), należy uznać za zbędne. Wyłącznie skrótowo wskazać zatem można, że w oczywisty sposób kwestionowana publikacja danych nie była niezbędna do wykonania umowy, której stroną jest osoba, której dane dotyczą, lub do podjęcia działań na żądanie osoby, której dane dotyczą, przed zawarciem umowy (brak przesłanki z art. 6 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 2016/679), nie była niezbędna do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze (brak przesłanki z art. 6 ust. 1 lit. c) rozporządzenia 2016/679), nie była niezbędna do ochrony żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą, lub innej osoby fizycznej (brak przesłanki z art. 6 ust. 1 lit. d) rozporządzenia 2016/679), nie była niezbędna do wykonania zadania realizowanego w interesie publicznym lub w ramach sprawowania władzy publicznej powierzonej administratorowi bądź celów wynikających z prawnie uzasadnionych interesów realizowanych przez administratora lub przez stronę trzecią (brak przesłanki z art. 6 ust. 1 lit. e) i lit. f) rozporządzenia 2016/679).
22.
W sytuacji, gdy oceniane przetwarzanie danych osobowych (ich publikacja) zrealizowane zostało z naruszeniem wymogów art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679, wiązało się ono również z naruszeniem wyrażonej w art. 5 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 2016/679 zasady zgodności z prawem, rzetelności i przejrzystości.
23.
Mając na uwadze powyższe oraz zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, Prezes UODO stwierdził, że omawiane działanie Administratora (publikacja danych osobowych osoby fizycznej niepełniącej funkcji publicznej) wiązało się z naruszeniem przepisów art. 5 ust. 1 lit. a) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679.

III. Uzasadnienie udzielenia upomnienia

24.
W związku z powyższym, działając na podstawie art. 58 ust. 2 lit. b) rozporządzenia 2016/679, zgodnie z którym każdemu organowi nadzorczemu przysługuje w zakresie prowadzonych postępowań uprawnienie do udzielania upomnienia administratorowi, w przypadku naruszenia przepisów niniejszego rozporządzenia przez operacje przetwarzania, Prezes UODO uznaje za uzasadnione udzielenie Administratorowi upomnienia w związku ze stwierdzonym naruszeniem przepisów art. 5 ust. 1 lit. a) oraz art. 6 ust. 1 rozporządzenia 2016/679.
25.
Motyw 148 rozporządzenia 2016/679 stanowi, że aby egzekwowanie przepisów rozporządzenia było skuteczniejsze, należy za jego naruszenie nakładać sankcje, w tym administracyjne kary pieniężne - oprócz lub zamiast odpowiednich środków nakładanych na mocy niniejszego rozporządzenia przez organ nadzorczy. Jeżeli naruszenie jest niewielkie, karę pieniężną można zastąpić upomnieniem. Powinno się jednak zwrócić należytą uwagę na charakter, wagę oraz czas trwania naruszenia, na to, czy naruszenie nie było umyślne, na działania podjęte dla zminimalizowania szkody, na stopień odpowiedzialności lub wszelkie mające znaczenie wcześniejsze naruszenia, na sposób, w jaki organ nadzorczy dowiedział się o naruszeniu, na przestrzeganie środków nałożonych na administratora lub podmiot przetwarzający, na stosowanie kodeksów postępowania oraz wszelkie inne czynniki obciążające lub łagodzące.
26.
Prezes UODO uznał, że w ustalonych okolicznościach niniejszej sprawy wystarczającą reakcją na stwierdzone po stronie Administratora nieprawidłowości jest udzielenie mu upomnienia. Decydując o wykorzystaniu tego środka prawnego Prezes UODO wziął w szczególności pod uwagę, że działania Administratora dotyczyły takiego zakresu danych osobowych, do których przetwarzania (publikacji) nie był on wprawdzie uprawniony, niemniej jednak nie stanowiły one danych podlegających szczególnym rygorom przetwarzania (art. 9 oraz art. 10 rozporządzenia 2016/679) czy takich, których nieuprawnione przetwarzanie wiązać by się mogło z istnieniem po stronie podmiotu danych szczególnie istotnych ryzyk. Ponadto, biorąc pod uwagę okoliczności przedmiotowej sprawy i ustalenia w niej poczynione, brak jest również dowodów, że osoba, której dane dotyczą, poniosła na skutek uchybienia Administratora szkodę. Prezes UODO wziął także pod uwagę działania podjęte przez Administratora po zaistnieniu naruszenia przepisów - Administrator wykazał przez Prezesem UODO, iż „(…) wpis został usunięty z konta w portalu społecznościowym, zaś kandydat i sztab przeprosili za naruszenie dóbr dysponenta danych”.
27.
Mając na uwadze fakt, charakter i wagę stwierdzonego naruszenia przepisów rozporządzenia 2016/679, jego nieodwracalność rozumianą jako brak możliwości powrotu do momentu sprzed naruszenia i całokształt okoliczności związanych z naruszeniem oraz rekcją na nie po stronie Administratora, a zarazem potrzebę egzekwowania zapisów rozporządzenia 2016/679 (por. motyw 148), Prezes UODO uznał za zasadne skorzystanie w niniejszej sprawie z instrumentu o charakterze naprawczym przewidzianego w art. 58 ust. 2 lit. b) rozporządzenia 2016/679 i skierowanie do Administratora upomnienia w związku z zaistniałą sytuacją.
28.
W tym stanie faktycznym i prawnym Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych rozstrzygnął, jak w sentencji.
[4] Tak np.: wyrok TSUE z 4 lipca 2023, C-252/21, Meta v. B., pkt 109; wyrok TSUE z 11 grudnia 2019, C-708/18, A. de P. bloc M5A-ScaraA, pkt 48; wyrok TSUE z 4 października 2024, C-621/22, K. T., pkt 42-43 i 51-52.