Warszawa, 12 lutego 2025prawomocna

Postanowienie DS.523.5663.2024

: Na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572) w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 10.05.2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1781) oraz art. 57 ust. 4 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady UE 2016/679 z 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (ogólnego rozporządzenia o ochronie danych) (Dz. Urz. UE L 119 z 4.05.2016 r., str. 1, Dz. Urz. UE L 127 z 23.05.2018 r., str. 2 oraz Dz. Urz. UE L 74 z 4.03.2021 r., str. 35), zwanego dalej rozporządzeniem 2016/679, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych postanawia

: odmówić wszczęcia postępowania w sprawie skargi Pani W. D., zam. w P. przy ul. (…) ((…)-(…) U.), na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Panią Z. B., byłą dyrektor K. (…) w A., polegające na udostępnieniu danych osobowych Pani W. D. w zakresie jej adresu na rzecz pełnomocnika – adwokata Pana B. N..

Uzasadnienie

: W dniu 14.09.2024 r. do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, zwanego dalej Prezesem UODO, wpłynęła skarga (uzupełniona pismem z 24.09.2024 r.) Pani W. D., zam. w P. przy ul. (…) ((…)-(…) U.), zwanej dalej Skarżącą, na nieprawidłowości w procesie przetwarzania jej danych osobowych przez Panią Z. B., byłą dyrektor K. (…) w A., zwaną dalej Skarżoną, polegające na udostępnieniu danych osobowych Skarżącej w zakresie jej adresu na rzecz pełnomocnika – adwokata Pana B. N..

: Z treści skargi wynika, że Skarżona udostępniła dane osobowe Skarżącej adwokatowi w celu sporządzenia przez niego i przesłania do Skarżącej wezwania dotyczącego naruszania dobrego imienia Skarżonej. Jak wskazała Skarżąca, Skarżona bezprawnie wykorzystała jej dane osobowe w prywatnej sprawie, a adwokat nie był osobą uprawnioną do ich otrzymania.

: W związku z powyższym, Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych zważył, co następuje.

: Zgodnie z art. 61a § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r. poz. 572), zwanej dalej Kpa, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Odmowa wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 Kpa „z innych uzasadnionych przyczyn” może mieć miejsce w sytuacjach oczywistych, niewymagających analizy sprawy i przeprowadzenia dowodów, tj. gdy „na pierwszy rzut oka” można stwierdzić, że jest brak podstaw do prowadzenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 22 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 2671/13).

: Zgodnie z art. 57 ust. 4 rozporządzenia 2016/679, jeżeli żądanie jest w sposób oczywisty nieuzasadnione lub nadmierne, w szczególności ze względu na swą powtarzalność, organ nadzorczy może pobrać opłatę w rozsądnej wysokości wynikającej z kosztów administracyjnych lub może odmówić podjęcia żądanych działań. Obowiązek wykazania, że żądanie jest w sposób oczywisty nieuzasadnione lub nadmierne, spoczywa na organie nadzorczym.

: Brzmienie art. 57 ust. 4 rozporządzenia 2016/679, z uwagi na obowiązek wykazania przez organ nadzorczy, że żądanie strony - stanowiące podstawę do wszczęcia postępowania - jest w sposób oczywisty nieuzasadnione lub nadmierne, powoduje, że organ zobowiązany jest do dokonania oceny tego żądania. W konsekwencji ocena dokonywana na podstawie art. 57 ust. 4 rozporządzenia 2016/679 musi sięgać dalej, aniżeli ta dokonywana w ramach art. 61a § 1 Kpa. Artykuł 57 ust. 4 rozporządzenia 2016/679 swą treścią w zakresie „oczywistej niezasadności” zawsze jest więc ocenny, choć w innym zakresie, niż art. 61a § 1 Kpa. O ile art. 61a § 1 Kpa obliguje bowiem jedynie do odmowy podjęcia działań, gdy formalne przeszkody do wszczęcia postępowania widać na pierwszy rzut oka, to art. 57 ust. 4 rozporządzenia 2016/679 wymaga dokonania oceny żądania stanowiącego podstawę do wszczęcia postępowania.

: Jak wynika z treści skargi, Skarżona udostępniła dane osobowe Skarżącej profesjonalnemu pełnomocnikowi w celu dochodzenia roszczeń związanych z ochroną jej dobrego imienia.

: Biorąc powyższe pod uwagę, należy zauważyć, że dochodzenie roszczeń nie narusza podstawowych praw i wolności osoby, której dane dotyczą, w tym prawa do ochrony danych osobowych. Prawo do ochrony danych osobowych nie jest prawem absolutnym i jego celem nie jest uniemożliwianie podejmowania czynności w celu dochodzenia roszczeń. Skoro unijny prawodawca przewidział wyjątek od zakazu przetwarzania danych osobowych szczególnych kategorii (a zatem szczególnie chronionych), gdy jest to niezbędne do ustalenia, dochodzenia lub obrony roszczeń (art. 9 ust. 2 lit. f rozporządzenia 2016/679), tym bardziej cel taki jest prawnie uzasadniony i dopuszczalny w przypadku przetwarzania danych osobowych tzw. zwykłych, jakim jest adres zamieszkania. Podkreślić przy tym należy, ze obrona dóbr osobistych, a przy tym korzystanie z profesjonalnego pełnomocnika jest zgodne z prawem, wręcz tym prawem gwarantowane.

: Zarzut Skarżącej co do bezprawności udostępnienia jej danych osobowych na rzecz adwokata jest zatem w sposób oczywisty nieuzasadniony, a legalność skarżonego procesu można stwierdzić już na etapie wpływu skargi do organu.

: W przedmiotowej sprawie zaistniała tym samym inna uzasadniona przyczyna uniemożliwiająca wszczęcie postępowania określona w art. 61a § 1 Kpa, tj. przewidziane w art. 57 ust. 4 rozporządzenie 2016/679 żądanie w sposób oczywisty nieuzasadnione, wykluczające podjęcie działań przez Prezesa UODO.